மூன்று அடிகளுக்கு முன், கமண்டலத்தின் வாயில் நின்ற ஒரு தடுப்பு
மகாபலி மூன்று அடி நிலம் தர வாக்கு கொடுத்துவிட்டான். தானம் நிறைவேற தண்ணீர் வழிய வேண்டும். பிற்கால சமஸ்கிருத மரபு சொல்வது: சுக்கிராசாரியார் மிகச் சிறிய உருவம் கொண்டு நீர்வாயை அடைத்தார்; வாமனர் தர்ப்பையால் அதைத் திறந்தார்.
இந்தப் பதிப்பு பெற்றோர் குழந்தைகளுக்குப் படித்துச் சொல்லும் சோதனை, தமிழ் மொழிச் செம்மை, மூல ஆதார ஒப்பீடு ஆகிய மூன்றையும் முடித்துள்ளது. மொழி மாறினாலும் கதையின் அடையாளம் அதே.
Uṣāharaṇa-kāvya; Skanda Purāṇa — Uṣāharaṇa-kāvya, Canto I; Skanda Purāṇa, Aruṇācala Māhātmya, Pūrva-khaṇḍa 6.51b–53
மரபுக் குறிப்பு. பாகவதம் 8.19–20 சுக்கிராசாரியாரின் எச்சரிப்பையும் மகாபலியின் தானத்தையும் சொல்கிறது; நீர்வாயை அடைக்கும் நிகழ்ச்சி அங்கே இல்லை. இங்கே உஷாஹரண காவியத்தின் பிற்கால வடிவம்: மிகச் சிறிய உருவம், நீர்வாய் அடைப்பு, தர்ப்பை, கண் காயம். ஸ்கந்த புராண அருணாசல மாஹாத்ம்யம் பின்னர் கண் மீள்கிறது என்று தனியாக நினைவுகூர்கிறது.
தொடங்குவதற்கு முன். தர்ப்பை சுக்கிராசாரியாரின் ஒரு கண்ணில் பட்டு காயம் ஏற்படுகிறது. இரத்தம் அல்லது கொடூரமான விவரம் இல்லை. ஒரு சமாந்தரப் புராண மரபு பின்னர் அந்தக் கண் மீள்கிறது என்று சொல்கிறது.
வாமனர் மூன்று பெரிய அடிகளில் உலகை அளப்பதற்கு முன், மிகச் சிறிய ஒரு தடுப்பு வந்தது. மகாபலி யாகம் செய்து கொண்டிருந்தான். வாமனர் மூன்று அடி நிலம் கேட்டார்; மகாபலி தருவதாகச் சொன்னான்.
குரு சுக்கிராசாரியார் எச்சரித்தார்: இவர் சாதாரண பிரம்மச்சாரி அல்ல; இந்தத் தானம் உன் எல்லா உடைமையையும் எடுத்துவிடலாம். மகாபலி வாக்கைத் திரும்பப் பெறவில்லை.
தானம் முறையாக முடிவடைய கலசத்திலிருந்து தண்ணீர் வார வேண்டும். மகாபலி பாத்திரம் பிடித்திருந்தான்; வாமனர் கையை நீட்டிக் காத்திருந்தார்.
பிற்கால சமஸ்கிருதக் காவியத்தில் சுக்கிராசாரியார் தூசித் துகள் அளவுக்கு சிறிய வடிவம் கொண்டு நீர்ப்பாத்திரத்தின் வாயில் சென்று அடைக்கிறார். தண்ணீர் வரவில்லை.
வாக்கு சொல்லப்பட்டுவிட்டது; பாத்திரம் கையில் உள்ளது; ஆனால் தானத்தை நிறைவேற்ற வேண்டிய நீர் மட்டும் ஒரு சிறிய துளையில் நின்றுவிட்டது.
வாமனருக்கு புரிகிறது. தர்ப்பை ஒரு தழையை எடுத்து அந்த வாயில் செலுத்துகிறார். அது சுக்கிராசாரியாரின் ஒரு கண்ணில் பட்டு காயப்படுத்துகிறது. அவர் விலகியதும் தண்ணீர் ஓடுகிறது.
தானம் நிறைவேறுகிறது. அதன் பிறகுதான் எல்லோருக்கும் தெரிந்த பெரிய காட்சி தொடங்குகிறது—வாமனரின் உருவம் பெரிதாகி மூன்று அடிகள் உலகளவு ஆகின்றன.
இந்தச் சிறிய சம்பவத்தின் ஆதார எல்லை முக்கியம். பாகவதம் சுக்கிராசாரியாரின் எச்சரிப்பையும் மகாபலியின் தானத்தையும் சொல்கிறது; ஆனால் நீர்வாயை அடைத்ததும் கண் காயமடைந்ததும் அங்கே இல்லை.
நாம் பின்பற்றும் காவியத்தில் அவர் மிகச் சிறிய துகள் போன்ற வடிவம் எடுக்கிறார்; தேனீ என்று சொல்லவில்லை. வேறு ஒரு சமஸ்கிருத மரபு பின்னர் தவம் செய்து கண் மீண்டதாகக் கூறுகிறது.
மூன்று அடிகள் உலகைக் கடக்குமுன், முழுத் தானமும் ஒரு சிறிய நீர்வாயில் நின்றிருந்தது—வாக்கு கொடுக்கப்பட்டது, கை நீட்டப்பட்டது, தண்ணீர் மட்டும் வரவில்லை.
உனக்குப் பிடித்த ஒருவர் மிகவும் பெரிய விலையுள்ள வாக்கை நிறைவேற்றப் போகிறார் என்று தெரிந்தால், அவரைத் தடுக்க எவ்வளவு தூரம் போவாய்?
அவர்கள் பதில் சொல்லாமல் இருந்தால், இதை மட்டும் சொல்லிவிடலாம்: சுக்கிராசாரியார் தானத்தை நிறுத்த முயல்கிறார்; மகாபலிக்கு வாக்கை காப்பது வேறு ஒரு கடமையாகிறது.
குழந்தை கேட்டால்: “அந்தப் பாத்திரத்தின் வாயில் துர்வாசர் இருந்தாரா?”
இல்லை. நாம் சரிபார்த்த மரபில் மகாபலியின் குருவான சுக்கிராசாரியார் தான் அதை அடைக்கிறார்.
குழந்தை கேட்டால்: “அவர் தேனீ ஆனாரா?”
இந்தக் காவியம் அவரை மிகச் சிறிய துகள் போன்ற வடிவத்தில் சொல்கிறது. பிற்காலக் கதைகள் பூச்சி, ஈ, தேனீ என்று மாறுபடலாம்; இங்கே அவற்றைச் சேர்க்கவில்லை.
குழந்தை கேட்டால்: “அவருடைய கண் என்றென்றும் போய்விட்டதா?”
அனைத்து மரபுகளும் அப்படிச் சொல்லவில்லை. ஸ்கந்த புராணத்தின் அருணாசல மாஹாத்ம்யம் அவர் பின்னர் தவம் செய்து கண் மீண்டும் பெற்றதாகக் கூறுகிறது.
ஒவ்வொரு இரவும் மதிப்பாய்வு செய்யப்பட்ட தமிழ் கதைகளில் இருந்து வயதுக்கும் நாளுக்கும் ஏற்ற ஒரு கதை தேர்ந்தெடுக்கப்படும்.
இன்றிரவு தமிழ் கதையை வாசிக்க