கைலாயத்தையே அசைத்த இராவணன்

இராவணன் புஷ்பக விமானத்தில் பறந்து வந்தான். கைலாயம் அருகே விமானம் நின்றுவிட்டது. சிவபெருமான் அங்கே இருப்பதால் அந்த வழியில் செல்ல முடியாது என்று நந்தி கூறினார்.

வழி மறுக்கப்பட்டதில் இராவணன் சினந்தான். நந்தியின் தோற்றத்தைக் கேலி செய்தான். குரங்கு உருவம் கொண்டவர்கள் ஒருநாள் அவனுடைய செருக்கை அடக்குவார்கள் என்று நந்தி சொன்னார்.

திரும்பிச் செல்லாமல் இராவணன் மலையைத் தன் கைகளால் தூக்கி அசைத்தான். கைலாயத்தில் இருந்தவர்கள் அஞ்சினர். பார்வதி தேவி சிவபெருமான்ப் பற்றிக்கொண்டார்.

சிவபெருமான் தம் கால் விரலால் மலையை அழுத்தினார். கீழே இருந்த இராவணன் கைகள் சிக்கின. எவ்வளவு வலிமை கொண்டிருந்தும் அவனால் அவற்றை விடுவிக்க முடியவில்லை. அவன் பெருங்குரலில் அலறினான்.

அவனுடன் வந்தவர்கள் சிவபெருமான் பெருமையைப் பாடச் சொன்னார்கள். இராவணன் புனிதச் சொற்களாலும் பாடல்களாலும் அவரைப் புகழ்ந்தான். இராமாயணக் கதை இதற்கு ஆயிரம் ஆண்டுகள் என்று நீண்ட காலம் சொல்கிறது; பாடலின் பெயரைச் சொல்லவில்லை.

சிவபெருமான் அவனுடைய குரலையும் துணிவையும் ஏற்றுக் கொண்டு மலையிலிருந்து விடுவித்தார். அந்த அலறலை நினைவுபடுத்தும் இராவணன் என்ற பெயரைக் கொடுத்தார். புறப்படுமுன் ஒளிரும் வாளையும் அளித்தார்.

ஒரு பாதையைத் தடுத்து நின்ற மலையிடம் தன் பலத்தை காட்டினான்; அந்த மலையின் கீழ் சிக்கியபோதுதான் அவன் குரல் மாறியது.