வாசல் திறக்கவில்லை; நந்தி மட்டும் விலகியது

நந்தனார் கோயில்களுக்கு தேவையான பொருட்களைத் தயாரித்து கொடுத்தார். மேளங்களுக்கு தோல்; யாழின் நரம்புக்கு பொருள்; கல்லில் இடும் மஞ்சள் நிறப் பொருள்—கோயில் வழிபாட்டில் அவருடைய வேலை இருந்தது.

ஆனால் அந்தக் காலத்தின் சாதி ஒழுங்கு அவரை கோயிலுக்குள் செல்ல விடவில்லை. இசைக்கு அவர் செய்த வேலை உள்ளே சென்றது; அவர் வெளியே நின்றார்.

சிதம்பரத்திற்கு சென்று நடராஜரைப் பார்க்க வேண்டும் என்ற ஆசை இருந்தது. தினமும் நாளை போவேன் என்று சொல்லிக் கொண்டிருந்ததால் திருநாளைப்போவார் என்ற பெயரே அவரோடு சேர்ந்தது.

ஒருநாள் திருப்புங்கூர் வந்தார். மரபின் விதிப்படி வாசலுக்கு வெளியே நின்று சந்நிதியைப் பார்க்க முயன்றார்.

நேரே நடுவில் பெரிய கல் நந்தி. எல்லா சிவன் கோயில்களிலும் இறைவனை நோக்கி நந்தி அமர்ந்திருக்கும்; இங்கே அவன் அளவும் இடமும் வெளியே நின்ற நந்தனாரின் பார்வையை முழுவதும் மறைத்தது.

பெரியபுராணம் சொல்வது: வெளியே நின்ற அடியாரைக் கண்ட சிவபெருமான் நந்தியிடம் சற்று விலகு என்றார். நந்தி ஓரமாக நகர்ந்தது. வாசலுக்கு வெளியே இருந்த இடத்திலிருந்தே சந்நிதி தெளிவாகத் தெரிந்தது.

ஆனால் யாரும் வாசலைத் திறக்கவில்லை. அந்த நாளே சாதி விதி நீங்கவில்லை. யாரும் நந்தனாரை உள்ளே அழைத்துச் செல்லவில்லை. தரிசனம் கிடைத்தது; அநீதி முடிந்துவிட்டது என்று கதை சொல்லவில்லை.

நந்தனார் திருப்புங்கூரில் கோயில் குளத்தை வெட்டினார் என்றும் மரபு சொல்கிறது. இன்றும் சிவலோகநாதர் கோயிலில் நந்தி வழக்கமான நேர்கோட்டிலிருந்து விலகி அமர்ந்திருப்பதை இந்த நிகழ்ச்சியோடு காட்டுகிறார்கள்.

வாசல் அங்கேயே இருந்தது. நந்தனார் வெளியேதான் இருந்தார். அவருக்காக விலகியது ஒரு கல் நந்தி—அதனால் மட்டும் அவர் உள்ளே பார்க்க முடிந்தது.