மணல் சுமந்த அணில்
கடலில் பாலம் கட்டப்பட்டுக்கொண்டிருந்தது. வானரர்கள் மலைப்பாறைகளைத் தூக்கி வந்தார்கள். அந்தப் பெரும் பரபரப்புக்குள், உடம்பில் மணலை ஒட்டிக்கொண்டு ஓடிய ஒரு சின்ன அணிலை யாரும் கவனிக்கவே இல்லை.
இந்தப் பதிப்பு பெற்றோர் குழந்தைகளுக்குப் படித்துச் சொல்லும் சோதனை, தமிழ் மொழிச் செம்மை, மூல ஆதார ஒப்பீடு ஆகிய மூன்றையும் முடித்துள்ளது. மொழி மாறினாலும் கதையின் அடையாளம் அதே.
Rāmāyaṇa — Yuddha Kāṇḍa — the building of the Setu
மரபுக் குறிப்பு. சேது கட்டும் நிகழ்வு வால்மீகி இராமாயணத்தின் யுத்த காண்டத்தில் வருகிறது. ஆனால் அணில் சம்பவம் அந்த சமஸ்கிருத உரையில் இல்லை. இந்த அணில் கதை தமிழ் உட்பட பல பிராந்திய மரபுகளிலும், தலைமுறைகளாகச் சொல்லப்பட்ட வாய்மொழிக் கதைகளிலும் வாழ்கிறது. இங்கே அந்த மரபுச் சொல்லாக்கத்தையே கூறுகிறோம்; அதன் மூலத்தைத் தனியாகத் தெளிவுபடுத்துகிறோம்.
தொடங்குவதற்கு முன். சேது கட்டும் நிகழ்வு வால்மீகி இராமாயணத்தில் வருகிறது. ஆனால் அணில் சம்பவம் அந்த சமஸ்கிருத உரையில் இல்லை. இந்த அணில் கதை தமிழ் உட்பட பல பிராந்திய மரபுகளிலும், தலைமுறைகளாகச் சொல்லப்பட்ட வாய்மொழிக் கதைகளிலும் வாழ்கிறது.
முன்னால் கடல். அக்கரையில் இலங்கை. ராமர் தலைமையிலான படை அங்கே போக வேண்டியது. பாலம் இல்லை. அதனால் வானரர்கள் பெரிய பாறைகளைத் தூக்கி வந்து கடலில் போட்டு, பல நாட்களாகப் பாலம் கட்டிக்கொண்டிருந்தார்கள்.
அந்தப் பெரிய வேலையின் நடுவே ஒரு சின்ன அணிலும் ஓடிக்கொண்டிருந்தது. யாரும் அதை கவனிக்கவே இல்லை.
அவ்வளவு சின்ன அணில்; ஒரு சிறு கல்லைக்கூட தூக்க முடியாது. அதனால் அது தனக்கான வழியை கண்டுபிடித்தது. கடற்கரைக்கு ஓடிப்போய் ஈரமான மணலில் புரண்டு, உடம்பில் மணல் ஒட்டியதும் பாலத்துக்கு வந்து பாறைகளுக்கிடையிலுள்ள இடைவெளிகளில் அதை உதிர்த்தது.
மீண்டும் கடற்கரை. மீண்டும் மணல். மீண்டும் பாலம். நாள் முழுக்க இதே வேலை. மேலே பெரிய பாறைகள் கடலில் விழும் சத்தம் இடிபோல் முழங்கிக்கொண்டே இருந்தது.
ஒரு வானரன் அதை பார்த்து சிரித்தான். வழியில் கிடக்கும் இலையை ஒதுப்புவது போல அணிலை மெதுவாகத் தூக்கி ஓரமாக வைத்துவிட்டு, இப்போது வேண்டாம், குட்டியே. இது பெரிய கைகளுக்கான வேலை, என்றான்.
அதைப் பார்த்த ராமர் திரும்பினார்.
அவர் அணிலருகே மண்டியிட்டு, அதைத் தமது உள்ளங்கையில் ஏற்றிக்கொண்டார். மற்ற வானரர்களும் கேட்கும்படி, பாலம் என்றால் பாறைகள் மட்டும் இல்லை. இந்த அணில் கொண்டு வரும் மணல்தான் பாறைகளுக்கிடையிலுள்ள இடத்தை நிரப்புகிறது. அது இல்லையென்றால் இது கற்களின் குவியல். அது சேர்ந்தால்தான் இது பாதை, என்றார்.
பிறகு ராமர் மூன்று விரல்களால் அதன் முதுகை மிகவும் மெதுவாக வருடினார்.
நான்கு நாட்களுக்குப் பிறகு படை அந்தப் பாலம் வழியாகக் கடந்து சென்றது. பாலம் தாங்கி நின்றது.
அதனால்தான் இன்றும் அணிலின் முதுகில் மூன்று வெளிர் கோடுகள் இருக்கின்றன—ராமர் தம் விரல்களால் இட்ட தடங்கள். அந்த அடையாளங்கள் இன்னும் மறையவில்லை.
அந்தச் சின்ன மணலால் என்ன ஆகப்போகிறது என்று வானரர்கள் நினைத்தார்கள். நீ செய்த ஒரு சின்ன விஷயம் அப்போது ஒன்றுமே இல்லை போலத் தோன்றியிருக்கிறதா?
அவர்கள் பதில் சொல்லாமல் இருந்தால், இதை மட்டும் சொல்லிவிடலாம்: ஒரு வேலை பெரிய கைகளால் மட்டும் முடிவதில்லை.
குழந்தை கேட்டால்: “வால்மீகி இராமாயணத்தில் அணில் வருகிறதா?”
சேது கட்டும் நிகழ்வு வால்மீகி இராமாயணத்தின் யுத்த காண்டத்தில் வருகிறது. அந்த சமஸ்கிருத உரையில் அணில் சம்பவம் இல்லை. அணிலின் இந்தக் கதை தமிழ் உட்பட பல பிராந்திய மற்றும் வாய்மொழி மரபுகளில் சொல்லப்படுகிறது. இங்கே அந்த வடிவத்தையே கூறுகிறோம்; அதன் மூலத்தையும் தனியாகத் தெளிவுபடுத்துகிறோம்.
குழந்தை கேட்டால்: “அணிலின் முதுகில் ஏன் மூன்று கோடுகள் இருக்கின்றன?”
இந்தப் பிராந்தியக் கதையில் ராமர் அணிலைத் தமது உள்ளங்கையில் ஏற்றிக்கொண்டு, அதன் முதுகில் மூன்று விரல்களால் வருடுகிறார். அந்த மூன்று விரல்களின் தடங்கள்தான் அணிலின் முதுகிலுள்ள கோடுகள் என்று சொல்லப்படுகிறது.
குழந்தை கேட்டால்: “அவ்வளவு கொஞ்சம் மணல் உண்மையிலேயே உதவுமா?”
இந்தக் கதையில் அணில் பாறைகளுக்கிடையிலுள்ள இடைவெளிகளில் மணலை உதிர்க்கிறது. பெரிய வேலையிலும் ஒரு சின்ன செயல் தக்க இடத்தில் சேர்ந்தால் அது முக்கியமானதாகிவிடும் என்பதுதான் அந்த இடத்தின் அழகு.