விநாயகரின் பசியை முடிக்க முடியாத குபேரனின் விருந்து
தன்னிடம் எவ்வளவு செல்வம் இருக்கிறது என்று காட்ட குபேரன் பிரம்மாண்ட விருந்து வைத்தான். விநாயகர் தொடர்ந்து சாப்பிட்டார். கடைசியில் உணவின் அளவு அல்ல, கொடுக்கும் முறை தான் மாற வேண்டியிருந்தது.
இந்தப் பதிப்பு பெற்றோர் குழந்தைகளுக்குப் படித்துச் சொல்லும் சோதனை, தமிழ் மொழிச் செம்மை, மூல ஆதார ஒப்பீடு ஆகிய மூன்றையும் முடித்துள்ளது. மொழி மாறினாலும் கதையின் அடையாளம் அதே.
Popular Gaṇeśa tradition — Modern oral/children's retellings; early textual locus unverified
மரபுக் குறிப்பு. குபேரனின் பெருமை விருந்து, விநாயகரின் தீராத பசி, இறுதியில் சிறிய பணிவான அன்பளிப்பு என்ற வடிவம் நவீன மக்கள் மரபில் பரவலாக உள்ளது. அடிக்கடி சொல்லப்படும் சிவபுராண அத்தியாயக் குறிப்பு நாம் பார்த்த தரவுகளில் உறுதிப்படவில்லை. இந்த வடிவில் பார்வதி கொடுத்த சில அரிசி மணிகள் முடிவாக வருகின்றன.
தொடங்குவதற்கு முன். கடினக் காட்சி இல்லை. இது சரிபார்க்கப்பட்ட சிவபுராண அத்தியாயம் அல்ல; மக்கள் மரபு. கடைசி உணவு பல நவீன வடிவங்களில் மாறுகிறது.
பிரபலமான விநாயகர் மக்கள் கதை சொல்வது: குபேரன் தன் செல்வத்தை எல்லோரும் பார்க்கும் அளவுக்கு ஒரு விருந்து செய்ய நினைத்தான். சிவபெருமான், பார்வதி இருவரையும் அழைத்தான். அவர்கள் வராமல் விநாயகரை அனுப்பினார்கள்.
குபேரனுக்கு பயமில்லை. பல விருந்தினர்களுக்கான சமையலறை, களஞ்சியம், வேலைக்காரர்கள்—ஒரு சிறிய விருந்தினர் எவ்வளவு சாப்பிட முடியும்?
விநாயகர் அமர்ந்தார். முதல் பரிமாறல்கள் முடிந்தன. அடுத்தவை முடிந்தன. மற்ற விருந்தினர்களுக்கான உணவும் வந்தது; அதுவும் மறைந்தது. சமையலறை தொடர்ந்து வேலை செய்தது.
விநாயகரின் பசி மாறவில்லை; குபேரனின் பெரிய விருந்து மட்டும் சிறிதாகிக் கொண்டே போனது. தன் செல்வத்தை காட்ட உருவாக்கிய அதே விஷயம் பிரச்சினையைத் தீர்க்கவில்லை என்று அவனுக்குப் புரிந்தது.
குபேரன் சிவபெருமானும் பார்வதியும் இருக்கும் இடத்துக்கு திரும்பி, விநாயகரைத் திருப்திப்படுத்த முடியவில்லை என்று ஒப்புக்கொண்டான்.
நாம் தேர்ந்தெடுத்த நவீன வடிவில் பார்வதி சில அரிசி மணிகளைத் தந்து, இந்த முறை காட்டிக்கொடுக்காமல் பணிவுடன் கொடு என்றாள்.
குபேரன் திரும்பி வணங்கி அந்தச் சிறிய அளவை அன்புடன் கொடுத்தான். விநாயகர் ஏற்றுக்கொண்டார்; பசி முடிந்தது.
முதலில் ஒரு மண்டபத்திற்குப் போதுமான உணவு இருந்தது. கடைசியில் சில மணிகள். மாறியது விநாயகரின் வயிறு அல்ல; கொடுத்தவனின் நோக்கம்.
இங்கே ஒரு முக்கிய ஆதார உண்மை: இந்தக் கதையை பலர் சிவபுராணத்தின் ஒரு குறிப்பிட்ட அத்தியாயம் என்று கூறுகிறார்கள். நாம் பார்த்த நிலையான மொழிபெயர்ப்பு/உரையில் அந்தப் பிரபல அத்தியாயக் குறிப்பு சரிபார்க்கப்படவில்லை. அதனால் இதை மக்கள் கதையாகவே சொல்கிறோம்.
குபேரன் நாள் முழுவதும் தன்னிடம் எவ்வளவு இருக்கிறது என்று காட்டினான்; கடைசியில் சில அரிசி மணிகள் செல்வத்தால் வாங்க முடியாத ஒன்றையும் அன்பளிப்பில் சேர்க்கலாம் என்று காட்டின.
எப்போது ஒருவருக்குக் கொடுப்பது, அவருடைய தேவையை விட நம்மைப் பற்றி காட்டும் நிகழ்ச்சியாக மாறுகிறது?
அவர்கள் பதில் சொல்லாமல் இருந்தால், இதை மட்டும் சொல்லிவிடலாம்: கடைசியில் உணவு மாறுவது விட, கொடுப்பவன் மாறுகிறான்.
குழந்தை கேட்டால்: “இது உண்மையில் சிவபுராணத்தில் இல்லையா?”
அப்படியொரு பிரபலக் கூற்று உள்ளது; ஆனால் நாம் சரிபார்த்த நிலையான உரையில் அந்த அத்தியாயத்தை உறுதிப்படுத்த முடியவில்லை. அதனால் பொய்யான புராண முகவரியைச் சேர்க்காமல் மக்கள் கதை என்று வைத்திருக்கிறோம்.
குழந்தை கேட்டால்: “கடைசியில் என்ன உணவு?”
நவீனக் கதைகள் வேறுபடுகின்றன. இங்கே தேர்ந்தெடுத்த சான்று சில அரிசி மணிகள் சொல்கிறது; மற்றவை பொரி அல்லது இனிப்பு சொல்லலாம்.
குழந்தை கேட்டால்: “விநாயகர் குபேரனை தண்டித்தாரா?”
இந்த மக்கள் வடிவம் குபேரனின் பெருமை திருத்தப்படுகிறது என்று காட்டுகிறது. விநாயகரின் மன நோக்கத்தை அதற்கும் மேலாக நாம் உருவாக்கி சொல்லவில்லை.
ஒவ்வொரு இரவும் மதிப்பாய்வு செய்யப்பட்ட தமிழ் கதைகளில் இருந்து வயதுக்கும் நாளுக்கும் ஏற்ற ஒரு கதை தேர்ந்தெடுக்கப்படும்.
இன்றிரவு தமிழ் கதையை வாசிக்க