ராமருக்காக இரவெங்கும் விழித்த குகன்
ராமர் வந்திருக்கிறார் என்று கேட்டவுடன் குகன் ஓடிவந்தார். உணவு, படுக்கை, வேண்டுமென்றால் தன் நாடே கூட—எல்லாவற்றையும் தரத் தயார். ஆனால் ராமர் கேட்டது மிகச் சிறிய உதவி.
இந்தப் பதிப்பு பெற்றோர் குழந்தைகளுக்குப் படித்துச் சொல்லும் சோதனை, தமிழ் மொழிச் செம்மை, மூல ஆதார ஒப்பீடு ஆகிய மூன்றையும் முடித்துள்ளது. மொழி மாறினாலும் கதையின் அடையாளம் அதே.
Rāmāyaṇa — Ayodhyā Kāṇḍa, Sargas 50–52
மரபுக் குறிப்பு. இந்தப் பதிப்பு வால்மீகி இராமாயணத்தின் அயோத்தியாகாண்டம் 50–52-ஐப் பின்பற்றுகிறது. இங்கே குகன் வெறும் படகோட்டி அல்ல. நிஷாதர்களின் மன்னன், ராமரின் நண்பன்; அந்த இரவு தங்குவதிலிருந்து மறுநாள் கங்கை கடப்பது வரை தேவையான ஏற்பாடுகளைச் செய்பவர்.
தொடங்குவதற்கு முன். குகன் நிஷாதர்களின் மன்னன்; ராமரின் பழைய நண்பனும் கூட. இருவரின் சமூக நிலை வேறுபட்டது என்பதை உரை மறைக்கவில்லை. ஆனால் இந்தக் கதையில் அந்த வேறுபாட்டைக் காட்டிலும் அவர்களின் நட்பே முன்னிலையாக இருக்கிறது.
ராமர் கங்கை கரையை அடைந்தபோது, சீதை, லட்சுமணன், தேரோட்டி சுமந்திரர் ஆகியோர் உடன் இருந்தார்கள். கரையோரம் இருந்த ஒரு பெரிய மரத்தின் கீழ் அந்த இரவு தங்க முடிவு செய்தார்கள்.
அது நிஷாதர்களின் மன்னன் குகன்வின் பகுதி. குகன் ராமருக்கு அந்நியன் அல்ல; வால்மீகி அவரை ராமரின் நெருங்கிய நண்பன் என்றே அறிமுகப்படுத்துகிறார்.
ராமர் வந்த செய்தி குகனுக்குக் கிடைத்ததும், தன் உறவினர்களையும் மக்களையும் அழைத்துக்கொண்டு உடனே வந்தார். ராமரைப் பார்த்தவுடன் அணைத்துக்கொண்டார்.
இது அயோத்தி போலவே உங்களுடைய இடம், என்றார் குகன். சாப்பாடு, பானம், படுக்கை, குதிரைகளுக்குத் தீனி—எது வேண்டுமானாலும் தரத் தயாராக இருந்தார். வேண்டுமென்றால் தன் நாட்டையே தருவேன் என்ற அளவுக்கு அவரது அன்பு இருந்தது.
ராமர் அந்த அன்பை மறுக்கவில்லை. ஆனால் வனவாசத்தில் அரச வசதிகளை ஏற்க முடியாது என்றார். தாம் எடுத்துக் கொண்ட வாழ்க்கை முறையிலேயே இருக்க வேண்டும் என்று சொன்னார்.
பிறகு ஒரு விஷயம் மட்டும் கேட்டார்: என் தந்தையின் குதிரைகளுக்குத் தீனி போடச் சொல்லுங்கள்.
குகன் உடனே ஏற்பாடு செய்தார். அந்த மாலை ராமர் தண்ணீர் மட்டும் குடித்தார். சீதையுடன் தரையில் படுத்து உறங்கினார்.
லட்சுமணன் மட்டும் விழித்திருந்தார். அவருக்குப் படுக்கை காட்டிய குகன், ராமரை விட எனக்கு அன்பானவர் யாரும் இல்லை. நானும் என் மக்களும் அவரைக் காப்போம், என்றார்.
அதற்கு லட்சுமணன், ராமரும் சீதையும் தரையில் படுத்திருக்கும்போது நான் மட்டும் எப்படி தூங்க முடியும்? என்றார்.
அவ்வளவுதான். அந்த இரவு குகனும் லட்சுமணனும் தூங்கவில்லை. ராமரும் சீதையும் உறங்க, இருவரும் அருகிலேயே விழித்திருந்து காவல் காத்தார்கள்.
இரவு செல்லச் செல்ல லட்சுமணன் அயோத்தியையும் தந்தை தசரதனையும் பற்றிப் பேசினார். அதை கேட்ட குகன் கண்ணீர் விட்டதாக இராமாயணம் சொல்கிறது.
விடிந்ததும் ராமர் கங்கையைத் தாண்ட வேண்டும் என்றார். குகன் உடனே நல்ல படகையும் படகோட்டியையும் வரவழைத்தார்.
ராமர் ஆலமரப் பாலையும் கேட்டார். அதைக் கொண்டு தன் முடியையும் லட்சுமணனின் முடியையும் சடைபோல் கட்டிக்கொண்டார்கள்.
முதலில் சீதை படகில் ஏறினார். பின்னர் லட்சுமணன், ராமர். குகனின் உறவினர்கள் படகை ஓட்டினர். ஆற்றின் நடுவில் சீதை கங்கையை வணங்கி, பதினான்கு ஆண்டுகள் முடிந்து மூவரும் பத்திரமாகத் திரும்ப வேண்டும் என்று வேண்டினார்.
வனவாசத்தை குகனால் நிறுத்த முடியவில்லை. ஆனால் நண்பன் சென்ற அந்த இரவு, அவன் தனியாக இல்லை. மறுநாள் கங்கையைத் தாண்டியபோதும், குகனின் கை அருகிலேயே இருந்தது.
குகன் பெரிய பெரியவற்றைக் கொடுக்கத் தயார் இருந்தார். ஆனால் ராமர் கேட்ட உதவி சிறியது. அந்த இரவில் குகன் செய்தவற்றில் உனக்கு மிகவும் நினைவில் நிற்பது எது?
அவர்கள் பதில் சொல்லாமல் இருந்தால், இதை மட்டும் சொல்லிவிடலாம்: உதவி என்றால் எல்லாப் பிரச்சினையையும் நாமே தீர்த்துவிட வேண்டும் என்பதில்லை. தேவைப்படும் நேரத்தில் அருகில் இருப்பதும் பெரிய உதவிதான்.
குழந்தை கேட்டால்: “குகன் உண்மையிலேயே அரசரா?”
ஆம். வால்மீகி இராமாயணம் குகனை நிஷாதர்களின் மன்னன் என்றும், ராமரின் நெருங்கிய நண்பன் என்றும் சொல்கிறது. அவர் தன் மக்களுடனும் உறவினர்களுடனும் ராமரைச் சந்திக்க வருகிறார்; தன் நாட்டையே தரத் தயார் என்று கூறுகிறார்.
குழந்தை கேட்டால்: “ராமர் ஏன் குகன் கொடுத்த உணவைச் சாப்பிடவில்லை?”
குகன் சாப்பாடு, பானம், படுக்கை எல்லாம் தயார் செய்திருந்தார். ராமர் அதற்காக நன்றி சொன்னார். ஆனால் வனவாச வாழ்க்கைக்கேற்ப இருக்க வேண்டும் என்பதால் அவற்றை ஏற்கவில்லை. தசரதனின் குதிரைகளுக்குத் தீனி மட்டும் கேட்டார்; அந்த மாலை தண்ணீர் மட்டும் குடித்ததாக உரை சொல்கிறது.
குழந்தை கேட்டால்: “குகன்தான் படகை ஓட்டினாரா?”
வால்மீகி இராமாயணத்தில் குகன் தானே படகை ஓட்டுவதாக இல்லை. அவர் படகையும் படகோட்டியையும் வரவழைக்கிறார்; பின்னர் தன் உறவினர்களை படகை ஓட்டி ராமர், சீதை, லட்சுமணனை மறுகரைக்குக் கொண்டு செல்லச் சொல்கிறார்.