வைகுண்டத்தில் முடிந்த பிருகுவின் சோதனை

சரஸ்வதி நதிக்கரையில் சில முனிவர்களுக்கு ஒரு வாதம்—மூன்று பெரிய தேவர்களில் உயர்ந்தவர் யார்? சோதித்துப் பார்க்க பிருகுவை அனுப்பினார்கள்.

முதலில் தன் தந்தையான பிரம்மாவைச் சந்தித்து திட்டமிட்டே வணங்கவில்லை. பிரம்மாவுக்கு கோபம் வந்தது; ஆனால் அதை அடக்கினார்.

பிறகு சிவபெருமான் மகிழ்ச்சியாக அணைக்க எழுந்தார். பிருகு அணைப்பை மறுத்து அவமதித்தார். சிவபெருமான் திரிசூலம் எடுத்தார்; பார்வதி அவரை அமைதிப்படுத்தினார்.

அடுத்து பிருகு வைகுண்டம் சென்றார். விஷ்ணு லட்சுமியுடன் ஓய்வாக இருந்தார். இந்த முறை சோதனை இன்னும் கடுமை—பிருகு விஷ்ணுவின் மார்பில் உதைத்தார்.

விஷ்ணு எழுந்தார். திருப்பி அடிக்கவில்லை. பிருகுவை வணங்கி, அவர் வந்ததை உடனே கவனிக்காதது தன் தவறு என்று மன்னிப்பு கேட்டார்.

அவரை அமரச் சொல்லி, தன்னை உதைத்த காலையே மரியாதையுடன் பேசினார். சில பதிப்புகளில் பிருகுவின் காலைப் பிடித்து மெதுவாக அழுத்துவதாக கூடுதல் வரியும் உள்ளது.

பிருகுவின் சோதனை அங்கே முடிந்தது. அவர் உணர்ச்சியுடன் முனிவர்களிடம் திரும்பி நடந்ததைச் சொன்னார்.

பாகவதத்தின் இந்த அத்தியாயத்தில் முனிவர்கள் விஷ்ணுவின் பதிலைத் தங்கள் கேள்விக்கான விடையாக எடுத்துக் கொண்டு அவரை உயர்ந்தவர் என்று முடிவு செய்கிறார்கள். அது அந்த நூலின் முடிவு; இன்றைய சமய மரபுகளுக்கிடையில் நாங்கள் தீர்ப்பளிப்பது அல்ல.

பிருகு யாரிடமும் நான் உன்னைச் சோதிக்கிறேன் என்று சொல்லவில்லை. சாதாரண அர்த்தத்தில் இது நியாயமான சோதனை அல்ல. இருந்தும் கடைசியில் கோபம் வரச் செய்வதற்கான முழு காரணம் இருந்தபோதும், பதிலை கோபம் நடத்தாத ஒரு காட்சி கிடைத்தது.

பிருகு சக்தி யாரிடம் அதிகம் என்று பார்க்கச் சென்றார். அவர் எடுத்துச் சென்ற பதில்—அந்த சக்தி அவமதிப்புக்குப் பிறகு எப்படி நடந்தது என்பதில்தான் இருந்தது.