திருமங்கையின் கடைசி வழிப்பறி

பிற்கால ஸ்ரீவைஷ்ணவச் சரிதங்கள் திருமங்கை ஆழ்வார்ை எப்போதுமே சாந்தராக இருந்தவர் என்று காட்டவில்லை. ஒரு காலத்தில் அவர் வழிப்பறி செய்தவர் என்றும் சொல்லுகின்றன.

ஒரு இரவு செல்வம் தெரியும் மணவிழா கூட்டம் வழியாக வந்தது. மணமகன், மணமகள் அணிந்த நகைகள் ஒன்றன்பின் ஒன்றாக எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டன.

ஒரு சிறிய மோதிரம் மட்டும் வரவில்லை. நாங்கள் சொல்லும் வழக்கில் அது மணமகனின் கால் விரலில் இருந்தது. திருமங்கை ஆழ்வார் கீழே குனிந்து பற்களால் கூட அதை எடுக்க முயன்றார்.

நகைகள் அனைத்தும் கட்டாகக் கட்டப்பட்டன. இப்போது அதைத் தூக்கிச் செல்ல வேண்டியது மட்டுமே. ஆனால் அந்தக் கட்டு அசையவே இல்லை.

பலத்துக்குப் பெயர் பெற்ற மனிதனுக்கு இது புரியவில்லை. மணமகன் ஏதோ ரகசிய மந்திரம் செய்திருக்க வேண்டும் என்று நினைத்தார்.

அப்போது சரிதம் மறைந்திருந்த அடையாளத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. அந்த மணமகன் திருமால். அவர் திருமங்கைக்கு நாராயண நாமத்தை மையமாகக் கொண்ட அஷ்டாக்ஷர மந்திரத்தை அளிக்கிறார்.

இந்த வழிப்பறி, மோதிரம், தூக்க முடியாத நகைக் கட்டு—இவை பிற்கால சரிதத்தின் காட்சிகள். திருமங்கையின் சொந்த பெரிய திருமொழி, நாராயண நாமத்தின் மகிமைக்கான பழைய பாடல் சான்று.

அந்த இரவு அவர் எடுத்துச் செல்ல வந்தது நகைகள்; மரபு நினைவில் வைத்தது, பலத்தால் பறிக்க முடியாத ஒரு நாமத்தை அவர் பெற்ற இரவையே.