ராமருக்காக இனிப்பான பழங்களையே வைத்த சபரி
சபரி ஒவ்வொரு பழத்தையும் முதலில் சுவைத்துப் பார்த்தார்—இனிப்பாக இருந்தால் மட்டும் ராமருக்காக வைத்தார். லக்ஷ்மணனுக்கு அது ஏற்றதாகத் தோன்றவில்லை; ராமர் தயக்கமின்றி ஏற்றுக்கொண்டார்.
இந்தப் பதிப்பு பெற்றோர் குழந்தைகளுக்குப் படித்துச் சொல்லும் சோதனை, தமிழ் மொழிச் செம்மை, மூல ஆதார ஒப்பீடு ஆகிய மூன்றையும் முடித்துள்ளது. மொழி மாறினாலும் கதையின் அடையாளம் அதே.
Rāmāyaṇa — Araṇya Kāṇḍa, Sarga 73–74
மரபுக் குறிப்பு. வால்மீகி ராமாயணத்தில் சபரி ஒரு தவசியாக ராமரையும் லக்ஷ்மணனையும் வரவேற்கிறார்; அவருடைய ஜாதி அல்லது பிறப்பு தெளிவாகச் சொல்லப்படவில்லை. பழங்களைச் சுவைத்துக் கொடுக்கும் நிகழ்ச்சி ராமசரிதமானஸ் மற்றும் பிற்கால பக்தி மரபுகளில் புகழ்பெற்றது. லக்ஷ்மணனின் தயக்கமும் அந்தப் பிற்கால அடுக்கைச் சேர்ந்தது.
தொடங்குவதற்கு முன். இந்த வடிவில் லக்ஷ்மணன் சுவைத்த பழங்களை ஏற்கத் தயங்குகிறார்; ராமர் ஏற்றுக்கொள்கிறார். சமூக இடைவெளியின் நிழல் கதையில் இருக்கிறது. ஆனால் சபரியின் பிறப்பைப் பற்றிய விவரங்கள் மரபுக்கு மரபு மாறுவதால் அதை ஒரே வரலாறாகச் சொல்லக்கூடாது.
ராமர் மற்றும் லக்ஷ்மணன் காட்டில் பயணம் செய்து பம்பை ஏரி அருகிலிருந்த ஒரு ஆசிரமத்தை அடைந்தார்கள். அங்கே வயதாகிய சபரி தவம் செய்து வாழ்ந்து கொண்டிருந்தார்.
அவர் இருவரையும் அன்புடன் வரவேற்றார். தன் குருமார்கள் தவம் செய்த இடங்களைக் காட்டினார். விருந்தினருக்குக் கொடுக்க அவரிடம் பழங்களும் இருந்தன.
ஆனால் சபரி பழத்தை எடுத்தவுடன் கூடையில் போடவில்லை. கொஞ்சம் சுவைத்துப் பார்ப்பார். இனிப்பாக இருந்தால் ராமருக்காக வைத்துக் கொள்வார்; புளிப்பாக இருந்தால் ஒதுக்கிவிடுவார். ராமருக்கு நல்ல பழம்தான் போக வேண்டும்—அவ்வளவுதான் அவர் எண்ணம்.
அதைப் பார்த்த லக்ஷ்மணன் தயங்கினார். ஒவ்வொரு பழமும் ஏற்கெனவே சுவைக்கப்பட்டிருந்தது. பிற்கால பக்தி மரபு இந்த நொடிக்கே முக்கியத்துவம் தருகிறது: லக்ஷ்மணன் தயங்கினார்; ராமர் தயங்கவில்லை.
ராமர் அவற்றை ஏற்றுக்கொண்டு சாப்பிட்டார். சபரி மீண்டும் ஒரு பழத்தை எடுத்தார்; சுவைத்தார்; இனிப்பாக இருந்ததை அவரிடம் கொடுத்தார். அவருக்குப் பார்த்தால் இது எச்சில் பட்ட பழம் பற்றிய விஷயம் அல்ல. நல்லதை மட்டும் விருந்தினருக்குக் கொடுக்க வேண்டும் என்ற கவனம்.
வால்மீகி ராமாயணத்தில் சபரி ஒரு தவசியாக வருகிறார். ராமரையும் லக்ஷ்மணனையும் வரவேற்று ஆசிரமத்தின் புனித இடங்களைக் காட்டுகிறார். பழங்களைச் சுவைத்துக் கொடுக்கும் நிகழ்ச்சி பிற்கால பக்தி மரபில் புகழ்பெற்றது.
அதனால் இந்தக் கதையில் இரண்டு அடுக்குகள் இருக்கின்றன. பழைய உரையில் காத்திருந்த தவசி சபரி; பிற்கால பக்தி மரபில் ஒவ்வொரு பழத்தையும் சுவைத்துப் பார்த்து ராமருக்குக் கொடுத்த சபரி.
ராமருக்காக வைத்த ஒவ்வொரு பழத்துக்கும் முன் சபரிக்கிருந்த கேள்வி மிகச் சிறியது—இது இனிப்பாக இருக்கிறதா?
முதலில் பார்த்தவுடனே இது எனக்கானது இல்லை என்று நினைத்து, பிறகு அதைப் பற்றி எண்ணம் மாறியதுண்டா? என்ன மாறியது?
அவர்கள் பதில் சொல்லாமல் இருந்தால், இதை மட்டும் சொல்லிவிடலாம்: வெளியில் தெரியும் விதியும், ஒருவரின் அன்பும் எப்போதும் ஒரே விஷயத்தைச் சொல்லாது.
குழந்தை கேட்டால்: “லக்ஷ்மணன் ஏன் தயங்கினார்?”
பழங்களை சபரி ஏற்கெனவே சுவைத்திருந்தார். பிற்கால மரபு அந்தத் தயக்கத்தில் சமூக இடைவெளியையும் காட்டுகிறது. அதற்குப் பக்கத்தில் ராமரின் செயல் வைக்கப்படுகிறது: அவர் பழங்களை ஏற்றுக்கொண்டார்.
குழந்தை கேட்டால்: “சபரி ஏன் ஒவ்வொரு பழத்தையும் சுவைத்தார்?”
இனிப்பான பழம் மட்டும் ராமரிடம் போக வேண்டும் என்பதற்காக. பிற்கால பக்தி மரபில் அதுவே அவருடைய அன்பான சேவையின் அடையாளமாகிறது.
குழந்தை கேட்டால்: “இது முழுவதும் வால்மீகி ராமாயணத்திலா?”
இல்லை. வால்மீகி ராமாயணத்தில் சபரியின் ஆசிரமம், வரவேற்பு, அவர் அடையும் முக்தி ஆகியவை உள்ளன. பழங்களைச் சுவைத்துக் கொடுக்கும் நிகழ்ச்சி பிற்கால பக்தி மரபில் புகழ்பெற்றது. அதனால் அந்த எல்லையை நாங்கள் வெளிப்படையாகச் சொல்கிறோம்.
ஒவ்வொரு இரவும் மதிப்பாய்வு செய்யப்பட்ட தமிழ் கதைகளில் இருந்து வயதுக்கும் நாளுக்கும் ஏற்ற ஒரு கதை தேர்ந்தெடுக்கப்படும்.
இன்றிரவு தமிழ் கதையை வாசிக்க