பூமியைத் துரத்திய அரசன், பூமியின் பதிலை கேட்க வேண்டியிருந்தது
மக்களுக்கு உணவு இல்லை; பூமி விதைகளை மறைத்து வைத்திருக்கிறாள் என்று பிருது நினைத்தான். வில்லுடன் பின் தொடர, பூமி பசுவாக ஓடியாள். பிறகு அவள் திரும்பி கேட்டாள்: என்னையே அழித்தால் உன் மக்கள் எங்கே வாழ்வார்கள்?
இந்தப் பதிப்பு பெற்றோர் குழந்தைகளுக்குப் படித்துச் சொல்லும் சோதனை, தமிழ் மொழிச் செம்மை, மூல ஆதார ஒப்பீடு ஆகிய மூன்றையும் முடித்துள்ளது. மொழி மாறினாலும் கதையின் அடையாளம் அதே.
Bhāgavata Purāṇa — Skandha 4, chapters 17–18
மரபுக் குறிப்பு. பாகவத புராணம் நான்காம் ஸ்கந்தம் 17–18-ல் பசி கொண்ட மக்கள், பிருதுவின் குற்றச்சாட்டு, பூமி பசுவாக ஓடுவது, அவள் தரும் பதில், கன்று-பாத்திரம்-கறக்கும் முறை, பின்னர் நிலம் மற்றும் வாழ்விடங்களை அமைத்தல் ஆகியவை வருகின்றன.
தொடங்குவதற்கு முன். பிருது பூமியை வில்லுடன் துரத்தி அச்சுறுத்துகிறான்; காயம் அல்லது வன்முறை நடப்பதில்லை. மையம் அச்சுறுத்தலில் அல்ல, பூமி பதில் சொல்லும் வாய்ப்பைப் பெறுவதிலும் அதிலிருந்து ஒரு ஒப்பந்தம் உருவாகுவதிலும்.
அரசன் பிருதுவிடம் மக்கள் பசியுடன் வந்தார்கள். தானியமும் விதைகளும் குறைந்திருந்தன; உடல்கள் மெலிந்து போகின்றன என்றார்கள்.
பூமி விதைகளையும் தானியங்களையும் தன்னுள் மறைத்து வைத்திருக்கிறாள் என்று பிருது முடிவு செய்தான். வில்லைக் கொண்டு பின்தொடர்ந்தான். பூமி பசுவின் உருவம் எடுத்து ஓடியாள்.
கடைசியில் பசு வடிவிலிருந்த பூமி திரும்பி பேசினாள்: உன் மக்களை காப்பாற்ற வேண்டும் என்பதற்காக என்னையே அழித்தால், அவர்கள் எங்கே வாழ்வார்கள்? உணவு எங்கிருந்து வரும்?
பிருதுவின் கோபமும் போலியானது இல்லை. மக்கள் பசியால் தவிக்கிறார்கள்; உணவு வெளியில் வரவேண்டும் என்றான். அச்சுறுத்தல் கதையில் உண்மையாகவே இருந்தது.
அப்போது பூமி ஒரு முறையைச் சொன்னாள். பசுவிடமிருந்து பால் பெறுவது போல என்னிடமிருந்து வளம் பெற வேண்டும் என்றால் ஒரு கன்று, ஒரு பாத்திரம், கறக்கும் ஒருவர் வேண்டும். மழை நீர் தங்கி மீண்டும் விளைச்சல் கிடைக்க நிலமும் சீராக்கப்பட வேண்டும்.
பிருது ஒப்புக்கொண்டான். ஸ்வாயம்புவ மனுவை கன்றாக வைத்து, தன் இரண்டு கைகளையே பாத்திரமாகக் கொண்டு மூலிகைகளையும் தானியங்களையும் பெற்றான்.
பின்னர் பல குழுக்கள் தங்களுக்குத் தேவையானதைப் பெற வேறு கன்றுகள், பாத்திரங்கள், முறைகள் எடுத்தனர். ஒருமுறை எடுத்துக் கொள்ளும் கொள்ளையிலிருந்து கதை ஒரு ஒழுங்கான பெறும் முறைக்குத் திரும்பியது.
பின்னர் பிருது நிலத்தைச் சீராக்கி கிராமங்கள், வயல்கள், மேய்ச்சல் இடங்கள், குடியிருப்புகள் அமைத்தான். வில்லுடன் துரத்திய பூமியையே இறுதியில் பொறுப்புடன் பராமரிக்க வேண்டிய நிலம் என்று நடத்தினான்.
பிருது உணவு கேட்டு துரத்தினான். தீர்வு வந்தது பூமி இலக்காக மட்டும் இல்லாமல் பேசும் ஒருவராக மாறியபோது—எடுக்க ஒரு ஒழுங்கு இருவருக்கும் இடையில் உருவானபோது.
ஒரு பிரச்சினைக்கு காரணம் என்று யாரையாவது நினைத்தால், அவர்மீது அழுத்தம் கொடுப்பதற்கு முன் எந்தக் கேள்வியை கேட்க வேண்டும்?
அவர்கள் பதில் சொல்லாமல் இருந்தால், இதை மட்டும் சொல்லிவிடலாம்: குற்றம் சாட்டப்பட்டவர் பேசத் தொடங்கும் போது தான் சில தீர்வுகள் ஆரம்பிக்கின்றன.
குழந்தை கேட்டால்: “பிருது பூமியை ஏன் அச்சுறுத்தினான்?”
மக்கள் பசியால் தவித்தனர்; பூமி விதைகளையும் தானியங்களையும் மறைத்திருக்கிறாள் என்று நினைத்தான். பூமியின் பதில் வந்தபின், அவளை அழிப்பது பிரச்சினையை மேலும் மோசமாக்கும் என்று கதை திரும்புகிறது.
குழந்தை கேட்டால்: “பூமியை கறப்பது என்றால் என்ன?”
பூமியை ஊட்டமளிக்கும் பசுவாகக் கதை உருவகப்படுத்துகிறது. கன்று, பாத்திரம், கறக்கும் முறை—இவற்றுடன் வளம் பெற வேண்டும் என்பதே அந்த உருவகம்.
குழந்தை கேட்டால்: “பிருது மட்டும் தானா கறந்தான்?”
இல்லை. பின்னர் பல குழுக்கள் தங்களுக்குத் தேவையான பொருள்களுக்கு வேறு கன்றுகளையும் பாத்திரங்களையும் பயன்படுத்துகின்றனர். இது ஒரு பெரிய உருவக அமைப்பாக விரிகிறது.
ஒவ்வொரு இரவும் மதிப்பாய்வு செய்யப்பட்ட தமிழ் கதைகளில் இருந்து வயதுக்கும் நாளுக்கும் ஏற்ற ஒரு கதை தேர்ந்தெடுக்கப்படும்.
இன்றிரவு தமிழ் கதையை வாசிக்க