பிரகலாதன் பதிலை மாற்றவே இல்லை
அப்பாவுக்கு வேண்டிய பதில் ஒன்றே. பிரகலாதன் சொன்னது வேறு—இறைவன் எங்கும் இருக்கிறார். அப்படியென்றால் அரண்மனையில் நின்ற அந்தத் தூண் மட்டும் எப்படி விதிவிலக்கு?
இந்தப் பதிப்பு பெற்றோர் குழந்தைகளுக்குப் படித்துச் சொல்லும் சோதனை, தமிழ் மொழிச் செம்மை, மூல ஆதார ஒப்பீடு ஆகிய மூன்றையும் முடித்துள்ளது. மொழி மாறினாலும் கதையின் அடையாளம் அதே.
Bhāgavata Purāṇa — Skandha 7, chapters 5 and 8
மரபுக் குறிப்பு. இந்த நிகழ்ச்சி பாகவத புராணம் ஏழாம் ஸ்கந்தத்தில் வருகிறது. பிரகலாதனின் கல்வியும் அவன் தொடர்ந்து சொல்லும் பக்திப் பதிலும் ஐந்தாம் அத்தியாயத்தில்; இரண்யகசிபுவின் வரத்தின் எல்லைகள் மூன்றாம் அத்தியாயத்தில்; தூணிலிருந்து நரசிம்மர் தோன்றும் நிகழ்ச்சி எட்டாம் அத்தியாயத்தில் வருகிறது.
தொடங்குவதற்கு முன். பிரகலாதனின் அப்பா அவனை கொல்ல பல முயற்சிகள் செய்கிறார்; இறுதியில் நரசிம்மர் இரண்யகசிபுவை கொல்கிறார். கதை வன்முறையை மறைக்கவில்லை, ஆனால் கொடூரமாக விவரிக்கவும் இல்லை. சிறிய குழந்தைக்கு அப்பாவே மகனின் மரணத்தை விரும்பும் பகுதி கடினமாக இருக்கலாம்.
பிரகலாதன் அரசன் இரண்யகசிபு மகன். அவனுடைய ஆசிரியர்கள் அரசியல் கற்றுக்கொடுத்தார்கள்—யார் நண்பன், யார் பகைவன், ஆட்சியை எப்படி காப்பது. ஆனால் அப்பா கேட்கும் போது பிரகலாதன் சொல்லும் பதில் மீண்டும் மீண்டும் பக்திக்கே திரும்பியது.
அவன் திருமால் ஒருவரையே உயர்ந்த இறைவனாக ஏற்றிருந்தான். அந்தப் பதில் இரண்யகசிபுவுக்கு ஏற்றதாக இல்லை. முதலில் ஆசிரியர்களையே சந்தேகித்தான். அவர்கள், இதை நாங்கள் கற்றுக்கொடுக்கவில்லை, என்றார்கள்.
மீண்டும் பாடம். மிரட்டல். அறிவுரை. பிரகலாதன் பதிலை மாற்றவில்லை. அதன் பிறகு நிலை ஆபத்தானது. யானை, பாம்பு, விஷம், பட்டினி, நெருப்பு, தண்ணீர், மலையிலிருந்து தள்ளுதல்—பல வழிகளில் அவனை கொல்ல முயற்சி செய்யப்பட்டது. ஒவ்வொரு முறையும் அவன் உயிர் பிழைத்தான் என்று பாகவதம் சொல்கிறது.
கடைசியில் இரண்யகசிபு கேட்டான்: நீ சொல்கிற அந்த இறைவன் எங்கே இருக்கிறார்?
எங்கும், என்றான் பிரகலாதன்.
அரசன் அருகிலிருந்த ஒரு தூணைக் காட்டினான். எங்கும் என்றால் இந்தத் தூண் மட்டும் வெளியே இருக்க முடியாது. இதிலுமா?
அவன் தூணை அடித்தான். பேரொலி எழுந்தது. அங்கிருந்து நரசிம்மர் தோன்றினார்—மனிதனாக மட்டும் அல்ல, விலங்காக மட்டும் அல்ல.
இதற்கு முன்பே இரண்யகசிபு சாதாரண மரண வழிகளைத் தடுக்க வரம் பெற்றிருந்தான்: பகலும் இல்லை, இரவும் இல்லை; உள்ளும் இல்லை, வெளியும் இல்லை; நிலமும் இல்லை, ஆகாயமும் இல்லை; மனிதனும் இல்லை, விலங்கும் இல்லை; ஆயுதமும் இல்லை.
நரசிம்மரின் வருகை அந்த எல்லைகளுக்கு நடுவே நிகழ்கிறது—சந்தியா நேரம், வாசற்படி, மடி, ஆயுதத்துக்கு பதில் நகம். அங்கே இரண்யகசிபுவின் உயிர் முடிகிறது. இது சாதாரண அப்பா-மகன் சண்டை அல்ல; குழந்தையின் பக்திக்கே தண்டனை கொடுத்த ஆட்சியின் முடிவு.
இறைவன் எங்கே? என்ற கேள்விக்கு பிரகலாதன் பாதுகாப்பான ஒரு இடத்தைத் தேர்ந்தெடுக்கவில்லை. எங்கும் என்றான். அந்தப் பதிலுக்குள் தூணும் இருந்தது.
கேள்வி கேட்பவர் ஏற்கெனவே எந்தப் பதில் வேண்டும் என்று முடிவு செய்திருந்தால், உண்மையைச் சொல்வது எப்படி வேறுபடும்?
அவர்கள் பதில் சொல்லாமல் இருந்தால், இதை மட்டும் சொல்லிவிடலாம்: பிரகலாதனின் துணிவு வாதம் வெல்வதில் இல்லை; பயத்துக்காகத் தன் பதிலை மாற்றாமல் இருப்பதில்.
குழந்தை கேட்டால்: “இரண்யகசிபு ஏன் தன் மகனிடம் இவ்வளவு கோபப்பட்டான்?”
பிரகலாதன் அப்பா விரும்பிய அரசியல் மற்றும் இறைநம்பிக்கையை ஏற்கவில்லை. மீண்டும் மீண்டும் வேறு பாடம் கற்றுக்கொடுத்தும் அவன் திருமால் பக்தியிலிருந்து விலகவில்லை. பிறகு அந்த வேறுபாட்டையே இரண்யகசிபு தண்டிக்கத் தொடங்குகிறான்.
குழந்தை கேட்டால்: “நரசிம்மர் வரத்தின் எல்லைகளை எப்படி கடந்தார்?”
கதை எல்லைகளுக்கு நடுவிலான இடங்களை ஒன்றாகக் கொண்டுவருகிறது: பகல் அல்லது இரவு அல்ல சந்தியா; உள்ளே அல்லது வெளியே அல்ல வாசற்படி; நிலம் அல்லது ஆகாயம் அல்ல மடி; மனிதன் அல்லது விலங்கு அல்ல நரசிம்மர்; ஆயுதம் அல்ல நகம்.
குழந்தை கேட்டால்: “இறைவன் உண்மையிலேயே தூணில் இருந்தாரா?”
பாகவதம் சொல்வது தெளிவு: பிரகலாதன் இறைவன் எங்கும் இருக்கிறார் என்றான்; இரண்யகசிபு தூணை அடித்தான்; அந்தத் தூணிலிருந்து நரசிம்மர் தோன்றினார். உரை சொல்வதைத் தான் இந்தக் கதை சொல்கிறது.
ஒவ்வொரு இரவும் மதிப்பாய்வு செய்யப்பட்ட தமிழ் கதைகளில் இருந்து வயதுக்கும் நாளுக்கும் ஏற்ற ஒரு கதை தேர்ந்தெடுக்கப்படும்.
இன்றிரவு தமிழ் கதையை வாசிக்க