நரகன் வீழ்ந்த மறுநாள் ஏன் தீபம் ஏற்றுகிறோம்?
சத்யபாமா கிருஷ்ணருடன் போர்க்களத்துக்கு சென்றாள். நரகன் வீழ்ந்தான்; அவன் வீட்டிலிருந்து சிறைப்பட்ட பெண்கள் வெளியே வந்தார்கள்; அவன் தாய் பேரனை காப்பாற்றக் கேட்டாள். பின்னர் திருவிழா மரபு இன்னொரு வரியைச் சேர்க்கிறது—இந்த நாளை துக்கமாக மட்டும் வைத்திருக்காதீர்கள்; தீபம் ஏற்றுங்கள்.
இந்தப் பதிப்பு பெற்றோர் குழந்தைகளுக்குப் படித்துச் சொல்லும் சோதனை, தமிழ் மொழிச் செம்மை, மூல ஆதார ஒப்பீடு ஆகிய மூன்றையும் முடித்துள்ளது. மொழி மாறினாலும் கதையின் அடையாளம் அதே.
Bhāgavata Purāṇa — Skandha 10, chapter 59
மரபுக் குறிப்பு. பாகவதம் 10.59 போரையும், சத்யபாமாவின் இருப்பையும், சிறைக்கப்பட்ட பெண்களின் விடுதலையையும், பூமி தன் பேரனுக்காக வேண்டுவதையும், அரசை மகனுக்குத் தருவதையும் சொல்கிறது. நரகன் இறக்கும் போது தீபம் மற்றும் மகிழ்ச்சி கேட்பது பாகவதச் சுலோகம் அல்ல; நரக சதுர்த்தசியின் வாழும் திருவிழா மரபு.
தொடங்குவதற்கு முன். 8+ கதை. போரும் மரணமும் தூரத்தில்; காய விவரம் இல்லை. ஆயிரக்கணக்கான பெண்கள் கட்டாயமாக சிறையில் இருந்தது முக்கியமான அநீதி. கிருஷ்ணரின் திருமணத்தை காதல் முடிவாக அல்ல, அந்தச் சமுதாயத்தில் அவர்களுக்கு நிலை கொடுக்கும் வரம்புள்ள ஏற்பாடாகச் சொல்ல வேண்டும்.
நரகாசுரன் பிறருடைய பல பொருட்களைப் பறித்திருந்தான்; அதிதியின் குண்டலங்களும் அவற்றில் ஒன்று. அவன் பிராக்ஜ்யோதிஷ நகரம் மலை, நீர், நெருப்பு, காற்று, கயிறு வலை போன்ற பாதுகாப்புகளால் சூழப்பட்டிருந்தது.
அவற்றை மீட்க கிருஷ்ணர் சென்றார். தனியாக அல்ல. சத்யபாமா அதே ரதத்தில் போர்க்களம் வரை சென்றாள்.
பாகவதம் சத்யபாமாவை போர்க்களத்தில் வைத்திருக்கிறது; அதைச் சுற்றிய வாழும் மரபு கடைசி அடி அவளுடையது என்று உறுதியாகச் சொல்கிறது. சில பிற்காலக் கதைகள் எல்லா செயலும் கிருஷ்ணருக்கே கொடுக்கின்றன. இங்கே சத்யபாமாவின் பங்கு மறைக்கப்படவில்லை.
போர் தொலைவில் சொல்லப்படுகிறது: கோட்டைகள் உடைந்தன; நரகன் வீழ்ந்தான்; போர் முடிந்தது.
அவனுடைய வீட்டுக்குள் 16,100 பெண்கள் தங்கள் விருப்பமின்றி அடைக்கப்பட்டிருந்தார்கள். அவர்கள் வெளியே கொண்டுவரப்பட்டார்கள்.
அந்தக் காலச் சமூகத்தில் அவர்கள் வீடு திரும்புவது கூட சாத்தியமில்லாமல் இருந்திருக்கலாம். பாகவதம் கிருஷ்ணர் அவர்களை மணந்ததாகச் சொல்கிறது. இதை காதல் வெற்றி என்று அல்ல, அநீதியான சமூகத்தில் அவர்களுக்கு நிலையும் பாதுகாப்பும் கொடுத்த ஏற்பாடு என்று புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
நரகனுக்கும் ஒரு தாய் இருந்தாள்—பூமி. அவள் வந்து தன் பேரனான நரகனின் மகனை காப்பாற்றவும் அரசை அவனுக்கே தரவும் கேட்டாள். அது ஏற்கப்பட்டது; அதிதியின் குண்டலங்களும் திருப்பிக் கொடுக்கப்பட்டன.
இப்போது புத்தகத்திலிருந்து திருவிழா மரபுக்குச் செல்கிறோம். பாகவதத்தில் இல்லாத ஒரு வாழும் கதை: இறக்கும் போது நரகன், என் தோல்வி நாளை துக்கமாக மட்டும் வைத்திருக்க வேண்டாம்; மக்கள் தீபம் ஏற்றி மகிழட்டும், என்று கேட்டான். அதனால்தான் நரக சதுர்த்தசி காலை இவ்வாறு நினைவுகூரப்படுகிறது என்று தென்னாட்டு மரபு சொல்கிறது.
புத்தகத்தில் போர், பெண்கள், தாய், அரச வாரிசு. மக்கள் நினைவில் அதோடு தீபம் சேர்கிறது. இரண்டையும் ஒன்றே என்று நடிக்க வேண்டாம்.
எல்லோரும் தீபத்தை நினைவில் வைத்திருக்கிறார்கள். அந்தத் தீபம் ஏற்றச் சொல்லியவன், மரபின் படி, அன்றே எல்லாவற்றையும் இழந்த மனிதன் என்பதைக் குறைவானவர்கள் நினைவில் வைத்திருக்கிறார்கள்.
உன் வாழ்க்கையின் மிகவும் மோசமான நாளை மக்கள் பின்னர் எப்படி நினைக்க வேண்டும் என்று நீ தேர்வு செய்ய முடிந்தால், என்ன தேர்வு செய்வாய்?
அவர்கள் பதில் சொல்லாமல் இருந்தால், இதை மட்டும் சொல்லிவிடலாம்: சில சமயம் ஒரு நாளை எப்படி நினைவில் வைக்க வேண்டும் என்பதே கடைசியாகத் தேர்வு செய்யக்கூடியது.
குழந்தை கேட்டால்: “கிருஷ்ணர் ஏன் இத்தனை பெண்களை மணந்தார்?”
அந்த சமூகம் நரகனின் வீட்டில் இருந்த பெண்களை திரும்ப ஏற்றுக்கொள்ளாமல் இருக்கலாம்; அவர்களுக்கு நிலையும் பாதுகாப்பும் இல்லாமல் போகலாம். திருமணம் அந்த நிலையைத் தந்த ஏற்பாடு. இதை நவீன அர்த்தத்தில் காதல் அல்லது முழுமையான நீதி என்று சொல்ல வேண்டாம்.
குழந்தை கேட்டால்: “தீபம் கேட்கும் கடைசி ஆசை பாகவதத்தில் இருக்கிறதா?”
இல்லை. அது நரக சதுர்த்தசியின் திருவிழா மரபு. பாகவதத்தில் போர், பெண்கள், குண்டலங்கள், தாய், வாரிசு ஆகியவை உள்ளன.
குழந்தை கேட்டால்: “அப்படியென்றால் தீபாவளி ராமர் கதையா, நரகன் கதையா?”
பிராந்திய மரபுகள் வேறுபடுகின்றன. தெற்கில் சதுர்த்தசி காலை நரகன் கதை முக்கியம்; வடக்கில் அடுத்த அமாவாசை இரவு ராமரின் வருகை, லட்சுமி போன்ற மரபுகள் முக்கியம். இரண்டும் வாழும் மரபுகள்.
ஒவ்வொரு இரவும் மதிப்பாய்வு செய்யப்பட்ட தமிழ் கதைகளில் இருந்து வயதுக்கும் நாளுக்கும் ஏற்ற ஒரு கதை தேர்ந்தெடுக்கப்படும்.
இன்றிரவு தமிழ் கதையை வாசிக்க