இதனால் நான் அமரராக முடியுமா என்று கேட்ட மைத்ரேயி
யாஜ்ஞவல்க்யர் இல்லறத்தை விட்டு செல்லும் முன் சொத்தைப் பகிர விரும்பினார். மைத்ரேயி தன் பங்கு எவ்வளவு என்று கேட்கவில்லை. முழு பூமியும் செல்வமாக எனக்கிருந்தால், அது என்னை அமரராகுமா? என்றாள்.
இந்தப் பதிப்பு பெற்றோர் குழந்தைகளுக்குப் படித்துச் சொல்லும் சோதனை, தமிழ் மொழிச் செம்மை, மூல ஆதார ஒப்பீடு ஆகிய மூன்றையும் முடித்துள்ளது. மொழி மாறினாலும் கதையின் அடையாளம் அதே.
Bṛhadāraṇyaka Upaniṣad — 2.4.1–5; parallel dialogue at 4.5
மரபுக் குறிப்பு. பிருஹதாரண்யக உபநிஷத் 2.4-ல் யாஜ்ஞவல்க்யர் சொத்தைப் பகிர முன்வருவது, முழு பூமி அளவு செல்வம் அமரத்துவம் தருமா என்று மைத்ரேயி கேட்பது, இல்லை என்ற பதில், அதற்குப் பதில் அறிவைக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டுதல் ஆகியவை வருகின்றன. இதே உரையாடல் 4.5-ல் மீண்டும் வருகிறது.
தொடங்குவதற்கு முன். கடினமான காட்சி இல்லை. இல்லற வாழ்க்கையை விட்டு செல்லுதல், சொத்து பகிர்தல் ஆகியவை வருகின்றன. இது செல்வத்தை மறுக்கும் கதை அல்ல; ஒரு குறிப்பிட்ட இலக்கான அமரத்துவத்தை செல்வம் தருமா என்ற கேள்வி.
யாஜ்ஞவல்க்யர் இல்லற வாழ்க்கையை விட்டு செல்லத் தயாரானார். வீட்டுச் சொத்தை மைத்ரேயி மற்றும் காத்யாயனி இருவருக்கும் பகிர்ந்து கொடுக்கப் போவதாகச் சொன்னார்.
மைத்ரேயி, எனக்கு எவ்வளவு கிடைக்கும்? என்று கேட்கவில்லை. கேள்வியை மிகப் பெரிய அளவுக்கு எடுத்துச் சென்றாள்: முழு பூமியும் செல்வத்தால் நிரம்பி எனக்குச் சொந்தமாக இருந்தால், அதனால் நான் அமரராக முடியுமா?
யாஜ்ஞவல்க்யர் நேராகச் சொன்னார்: முடியாது. செல்வம் ஒரு செல்வந்தனுக்குக் கிடைக்கும் வாழ்க்கையைத் தரலாம். ஆனால் நீ கேட்கிற அமரத்துவத்தை அது தராது.
மைத்ரேயி செல்வம் கெட்டது என்று சொல்லவில்லை. நான் தேடுவது கிடைக்காத ஒன்றை வைத்து என்ன செய்வேன்? நீங்கள் அறிந்ததை எனக்குக் கற்றுக்கொடுங்கள், என்றாள்.
அந்தக் கேள்வி யாஜ்ஞவல்க்யருக்கு மகிழ்ச்சி அளித்தது. சொத்து பகிர்வு பற்றிய உரையாடல் அங்கிருந்து ஆத்மா, அன்பு, அமரத்துவம் பற்றிய பெரிய போதனையாக மாறியது.
அடுத்து கணவன், மனைவி, பிள்ளைகள், செல்வம், உலகம்—இவை அனைத்தும் ஆத்மாவுக்காகப் பிரியமானவை; ஆத்மாவைக் கேட்டு, சிந்தித்து, அறிய வேண்டும் என்று அவர் போதிக்கத் தொடங்குகிறார்.
இந்தக் கதைக்கு முழுப் போதனையை முடித்து விட வேண்டியதில்லை. முக்கியம் அந்தக் கதவு: மைத்ரேயி ஒரு பொருளை அதன் அளவால் அல்ல, அது செய்ய வேண்டிய வேலையைச் செய்கிறதா என்று சோதிக்கிறாள்.
சிறிது செல்வம் அல்ல; முழு பூமி அளவு செல்வம். அதற்கும் பதில் இல்லை என்றால், அதே பதிலை அதிக அளவில் வாங்கிக் கொண்டே போனால் கேள்வி தீராது.
செல்வம் நல்லதா கெட்டதா என்று மைத்ரேயி கேட்கவில்லை. என் உண்மையான கேள்விக்கு இது பதில் தருமா? என்று கேட்டாள்.
உனக்குப் பிடித்த எல்லாவற்றையும் வாங்க முடிந்தாலும், வாங்க முடியாத ஒன்று என்ன இருக்கும்?
அவர்கள் பதில் சொல்லாமல் இருந்தால், இதை மட்டும் சொல்லிவிடலாம்: ஒரு பொருள் மதிப்புடையதாக இருக்கலாம்; அதனால் எல்லா வேலையும் செய்ய முடியாது.
குழந்தை கேட்டால்: “மைத்ரேயிக்கு பணம் பிடிக்கவில்லையா?”
அப்படியில்லை. முழு பூமி அளவு செல்வத்தால் கூட அமரத்துவம் கிடைக்குமா என்று தான் கேட்கிறாள். கிடைக்காது என்றதும், தன் உண்மையான கேள்வியுடன் தொடர்புள்ள அறிவை கேட்டாள்.
குழந்தை கேட்டால்: “இங்கே அமரத்துவம் என்றால் என்ன?”
சாதாரண உடைமை, சாதாரண வாழ்க்கையின் எல்லையைத் தாண்டி என்ன நிலைத்திருக்கிறது என்ற கேள்விக்குத் தான் உரையாடல் செல்கிறது. அங்கேயிருந்து ஆத்மா பற்றிய போதனை தொடங்குகிறது.
குழந்தை கேட்டால்: “அப்படியென்றால் பணம் பயனற்றதா?”
இல்லை. செல்வம் பல தேவைகளை நிறைவேற்றும். ஆனால் எல்லா கேள்விக்கும் பதில் அல்ல. மைத்ரேயி அதன் எல்லையைத் தான் கண்டுபிடிக்கிறாள்.
ஒவ்வொரு இரவும் மதிப்பாய்வு செய்யப்பட்ட தமிழ் கதைகளில் இருந்து வயதுக்கும் நாளுக்கும் ஏற்ற ஒரு கதை தேர்ந்தெடுக்கப்படும்.
இன்றிரவு தமிழ் கதையை வாசிக்க