அந்த மாலைக்காக இந்திரன் யானையிலிருந்து இறங்கவில்லை
துர்வாசர் வாடாத மலர்மாலையை இந்திரனுக்கு அளித்தார். இந்திரன் அதை யானையின் தலையில் வைத்தார். யானை தள்ளி மிதித்தது—அந்த ஒரு கவனக்குறைவுக்குப் பிறகு ஸ்ரீ உலகைவிட்டு சென்றதாக கதை சொல்கிறது.
இந்தப் பதிப்பு பெற்றோர் குழந்தைகளுக்குப் படித்துச் சொல்லும் சோதனை, தமிழ் மொழிச் செம்மை, மூல ஆதார ஒப்பீடு ஆகிய மூன்றையும் முடித்துள்ளது. மொழி மாறினாலும் கதையின் அடையாளம் அதே.
Viṣṇu Purāṇa — Book 1, chapter 9
மரபுக் குறிப்பு. விஷ்ணு புராணம் 1.9-ல் மாலை, இந்திரன், ஐராவதம், சாபம், ஸ்ரீ விலகுதல், பின்னர் கடல் கடைய வேண்டிய நிலை அனைத்தும் வருகிறது. பாற்கடல் கடைதலில் வெளிவந்த பொருட்களின் பட்டியல் பல மூலங்களில் வேறுபடும்; அவற்றை ஒன்றாகச் சேர்த்து ‘ஒரே சரியான வரிசை’ என்று சொல்லவில்லை.
தொடங்குவதற்கு முன். கடினக் காட்சி இல்லை. நஞ்சு குறுகிய குறிப்பாக மட்டும் வருகிறது; முழு ஹாலாஹலக் கதை வேறு. துர்வாசரின் சாபம் அளவுக்கு மீறியதாகத் தோன்றலாம்; அவருடைய கதைகளில் அத்தகைய கோபம் ஒரு நிரந்தர தன்மை.
துர்வாசரிடம் வாடாத மலர்மாலை ஒன்று இருந்தது. வழியில் இந்திரன் தன் வெள்ளை யானை ஐராவதம் மீது வந்தார். துர்வாசர் அந்த மாலையை அவருக்குக் கொடுத்தார்.
இந்திரன் கீழே இறங்கவில்லை. மாலையை வாங்கி யானையின் தலையில் வைத்தார். தீங்கிழைக்க நினைக்கவில்லை; அரசனுக்கு பல மாலைகள் வருவது போல அதை சாதாரணமாக நடத்திவிட்டார்.
ஐராவதத்துக்கு வாசனை பிடிக்கவில்லை. மாலையைத் தள்ளியது; அது பாதையில் விழுந்து காலடியில் மிதிந்தது.
துர்வாசர் பார்த்தார். கோபம் மலரின் பண மதிப்புக்காக அல்ல. அதில் ஸ்ரீ இருந்தாள்; நீ கீழே இறங்கவும் இல்லை, என்றார். மூன்று உலகங்களும் லட்சுமியை இழக்கட்டும் என்று சபித்தார்.
லட்சுமி விலகினாள். உடனடி மின்னல் போல மாற்றம் இல்லை. மெதுவாக விளைச்சல் குறைந்தது, பால் கெட்டது, மக்கள் அதிகம் பற்றிக்கொண்டார்கள்; செழிப்பு இயல்பாக ஓடும் தன்மை மறைந்தது.
பலவீனமான தேவர்கள் அசுரர்களிடம் தோற்றார்கள். விஷ்ணு லட்சுமியை மீண்டும் பெற கடலைக் கடைய வேண்டும் என்றார்—அதை தேவர்கள் மட்டும் செய்ய முடியாது; அசுரர்களும் மறுபக்கக் கயிறை பிடிக்க வேண்டும்.
மந்தரமலை மத்தாக, வாசுகி கயிறாக. ஒருவரை ஒருவர் விரும்பாத இரு தரப்பும் ஒரே வேலைக்காக எதிரெதிர் முனைகளில் பிடித்து இழுத்தனர்.
நல்ல பொருட்களுக்கு முன் நஞ்சும் வந்தது. கடலில் இருந்து எது எந்த வரிசையில் வந்தது என்று விஷ்ணு புராணம், பாகவதம், மகாபாரதம் ஒரே பட்டியல் தரவில்லை. இந்தக் கதையில் முக்கியம்—லட்சுமி மீண்டும் எழுந்து விஷ்ணுவை அடைகிறாள்.
ஒரு மலை, ஒரு நாகம், ஒன்றை ஒன்று சகிக்காத இரண்டு படைகள்—நீண்ட காலம் சேர்ந்து இழுக்க வேண்டியது, இந்திரன் ஒரு நொடி இறங்கி மாலையை மதிக்காததைத் திருப்புவதற்காக.
இந்திரன் கொடூரமானது எதுவும் செய்யவில்லை; ஒரு நொடி கவனிக்கவில்லை. உன் வாழ்க்கையில் நீ மிகவும் சாதாரணமாக எடுத்துக் கொள்ளத் தொடங்கிய நல்ல விஷயம் என்ன?
அவர்கள் பதில் சொல்லாமல் இருந்தால், இதை மட்டும் சொல்லிவிடலாம்: நல்லவை எப்போதும் சத்தமாகப் போகாது; நாம் கவனிப்பதை நிறுத்தும்போது அமைதியாகவும் விலகலாம்.
குழந்தை கேட்டால்: “துர்வாசர் அளவுக்கு மீறி கோபித்தாரே?”
ஆம், தண்டனை மிகப் பெரியது; கதைகளும் அவருடைய கோபத்தை அப்படித்தான் அறிகின்றன. ஆனால் அவர் கவனித்தது வேறு: அரிய நல்லதை சாதாரணமாக நடத்திவிட்டனர். தண்டனை அதிகமானாலும் அந்தக் கவனிப்பு உண்மையாக இருக்கலாம்.
குழந்தை கேட்டால்: “அசுரர்களோடு ஏன் சேர்ந்து வேலை செய்ய வேண்டும்?”
வேலை தேவர்களால் மட்டும் முடியாத அளவு பெரியது. அதனால் எதிரிகள் கூட ஒரே கயிறை இழுக்க வேண்டியிருந்தது. அந்த ஒத்துழைப்பு அமுதம் வரும் வரை மட்டுமே நீள்கிறது.
குழந்தை கேட்டால்: “கடலில் இருந்து வேறு என்னென்ன வந்தது?”
எந்த நூலைப் படிக்கிறோம் என்பதைக் கொண்டு பட்டியல் மாறும்—பசு, மரம், சந்திரன், குதிரை, ஐராவதம், தன்வந்தரி, அமுதம், நஞ்சு போன்றவை. வரிசையும் ஒன்றல்ல.
ஒவ்வொரு இரவும் மதிப்பாய்வு செய்யப்பட்ட தமிழ் கதைகளில் இருந்து வயதுக்கும் நாளுக்கும் ஏற்ற ஒரு கதை தேர்ந்தெடுக்கப்படும்.
இன்றிரவு தமிழ் கதையை வாசிக்க