அந்த மோதிரம் வந்ததும் சீதைக்கு நம்பிக்கை வந்தது
அனுமன் சீதையை கண்டுபிடித்துவிட்டார். ஆனால் இலங்கையில் வந்த எந்த அந்நியனும் தன்னை ராமரின் தூதன் என்று சொல்லலாம். முதலில் உரையாடல்; பிறகு ராமரின் மோதிரம்—அதுதான் வார்த்தைகளுக்கு அடையாளம் கொடுத்தது.
இந்தப் பதிப்பு பெற்றோர் குழந்தைகளுக்குப் படித்துச் சொல்லும் சோதனை, தமிழ் மொழிச் செம்மை, மூல ஆதார ஒப்பீடு ஆகிய மூன்றையும் முடித்துள்ளது. மொழி மாறினாலும் கதையின் அடையாளம் அதே.
Vālmīki Rāmāyaṇa — Sundara Kāṇḍa 5.34–38
மரபுக் குறிப்பு. வால்மீகி ராமாயணத்தின் சுந்தரகாண்டம் 34–38-ல் அனுமன் முதலில் உரையாடலால் தன் தொடர்பை விளக்குகிறார்; பிறகு ராமரின் மோதிரத்தை காட்டுகிறார். சீதை பின்னர் சித்ரகூடத்தின் தனிப்பட்ட நினைவும் சூடாமணியும் அனுப்புகிறார். அடையாளம் இரு திசைகளிலும் செல்லும் அமைப்பு மூல உரையிலேயே உள்ளது.
தொடங்குவதற்கு முன். சீதை இலங்கையில் சிறைப்பட்டிருக்கும் காலத்தின் காட்சி இது; இந்தச் சிறிய நிகழ்ச்சியில் வன்முறை இல்லை. அந்நியனின் செய்தியை எப்படி நம்புவது, இருபுறமும் அடையாளம் எப்படி பயணம் செய்கிறது என்பதே மையம்.
அனுமன் கடைசியில் சீதையை இலங்கையில் கண்டுபிடித்தார். ஆனால் இப்போது கடினமானது கடலைத் தாண்டியது அல்ல. முன்னால் நிற்கும் அந்நியன் உண்மையில் ராமரின் தூதன் என்று சீதை எப்படி நம்புவார்?
அனுமன் உடனே என்னை நம்புங்கள் என்று சொல்லவில்லை. ராமரும் லக்ஷ்மணனும் பற்றி பேசினார். சுக்ரீவனுடன் ஏற்பட்ட நட்பு, தேடல் எப்படி தொடங்கியது, தானெப்படி இங்கே வந்தார்—ஒன்றாகச் சொன்னார்.
பிறகு ராமர் இந்த நொடிக்காகவே கொடுத்திருந்த சிறிய பொருளை எடுத்தார்—மோதிரம். அதை சீதைக்கு காட்டினார்.
சீதை உடனே அறிந்தார். ராமாயணம் சொல்வது: அந்த அணிகலனைப் பார்த்த மகிழ்ச்சி, ராமரையே பார்த்ததுபோல் இருந்தது.
மோதிரம் கதவைத் திறக்கவில்லை. ராவணனை வீழ்த்தவில்லை. சீதையை அந்த நொடியில் அழைத்துச் செல்லவும் இல்லை. ஆனால் அதற்கு முன் தேவைப்பட்ட ஒன்றைச் செய்தது—உதவி உண்மையாக வந்திருக்கிறது என்று நம்ப வைத்தது.
இப்போது அனுமன் சொல்லும் செய்திக்கு அடித்தளம் இருந்தது: ராமர் தேடுகிறார்; படை வரும்; கடலைத் தாண்டி ஒருவர் சீதையை உண்மையில் கண்டுவிட்டார்.
பிறகு நம்பிக்கை மறுபக்கம் போக வேண்டும். அனுமன் திரும்பிச் சென்றால், அவர் சீதையைப் பார்த்ததற்கான அடையாளம் ராமருக்கு என்ன?
சீதை சித்ரகூடத்தில் நடந்த தனிப்பட்ட ஒரு நினைவைக் கூறினார்—ராமருக்கு மட்டும் உடனே புரியும் நினைவு. அதன் பின் தன் சூடாமணியையும் அனுமனிடம் கொடுத்தார்.
ராமரின் மோதிரம் சீதையை அடைந்தது. சீதையின் நினைவும் சூடாமணியும் ராமரை அடையப் போகின்றன. வார்த்தைகள் தனியாகப் பயணம் செய்யவில்லை; அடையாளமும் உடன் சென்றது.
இந்தக் காட்சியில் நம்பிக்கை கடலை இரண்டு முறை கடக்கிறது—ஒருமுறை மோதிரமாக சீதைக்கு; மறுமுறை சூடாமணியாக ராமரிடம்.
உனக்கு மிகவும் நெருக்கமான ஒருவரிடமிருந்து செய்தி கொண்டு ஒரு அந்நியன் வந்தால், அது உண்மையில் அவரிடமிருந்துதான் வந்தது என்று எதனால் நம்புவாய்?
அவர்கள் பதில் சொல்லாமல் இருந்தால், இதை மட்டும் சொல்லிவிடலாம்: நம்பிக்கைக்கு வார்த்தைகள் மட்டும் போதாது; அடையாளமும் துணை நிற்கும்.
குழந்தை கேட்டால்: “மோதிரம் பார்த்ததும் மட்டும் சீதை அனுமனை நம்பினாரா?”
இல்லை. அதற்கு முன் அனுமன் ராமர், லக்ஷ்மணன், சுக்ரீவன், தேடல்—இவை அனைத்தையும் விளக்குகிறார். மோதிரம் அந்த வார்த்தைகளை ராமருடன் நேரடியாக இணைக்கும் கூடுதல் அடையாளம்.
குழந்தை கேட்டால்: “சீதை திரும்ப என்ன கொடுத்தார்?”
சித்ரகூடத்தில் நடந்த தனிப்பட்ட நினைவொன்றைச் சொன்னார்; தன் சூடாமணியையும் கொடுத்தார். இரண்டையும் ராமர் அறிந்துகொள்ள முடியும்.
குழந்தை கேட்டால்: “இருபுறமும் அடையாளம் ஏன் தேவை?”
சீதைக்கு அனுமன் ராமரிடமிருந்து வந்தார் என்று தெரிந்திருக்க வேண்டும். ராமருக்கு அனுமன் உண்மையில் சீதையைச் சந்தித்தார் என்று தெரிந்திருக்க வேண்டும். அதனால் மோதிரம் ஒரு திசையில், நினைவும் சூடாமணியும் மறுபக்கம் செல்கின்றன.
ஒவ்வொரு இரவும் மதிப்பாய்வு செய்யப்பட்ட தமிழ் கதைகளில் இருந்து வயதுக்கும் நாளுக்கும் ஏற்ற ஒரு கதை தேர்ந்தெடுக்கப்படும்.
இன்றிரவு தமிழ் கதையை வாசிக்க