மான் குட்டியை காப்பாற்றியது தவறு இல்லை
அரசை விட்டுப் காட்டில் தவம் செய்ய வந்த பரத மகாராஜா, தாயில்லாத மான் குட்டியை காப்பாற்றினார். பிரச்சினை காப்பாற்றியதில் இல்லை—அது மெதுவாக அவருடைய மனம் முழுவதையும் பிடித்தபோது வந்தது.
இந்தப் பதிப்பு பெற்றோர் குழந்தைகளுக்குப் படித்துச் சொல்லும் சோதனை, தமிழ் மொழிச் செம்மை, மூல ஆதார ஒப்பீடு ஆகிய மூன்றையும் முடித்துள்ளது. மொழி மாறினாலும் கதையின் அடையாளம் அதே.
Bhāgavata Purāṇa — Skandha 5, chapter 8
மரபுக் குறிப்பு. பாகவத புராணம் 5.8-ல் அரசை விட்ட பரதர், குட்டியை காப்பாற்றுதல், பராமரிப்பு மனத்தைப் பிடித்துக் கொள்ளுதல், இறக்கும் போது மானை நினைத்திருத்தல், அடுத்த பிறவியில் மானாகி நினைவு வைத்திருத்தல் அனைத்தும் வருகிறது. இது பின்னர் வரும் ஜடபரதர் அத்தியாயத்திற்கு முந்தைய காரணக்கதை.
தொடங்குவதற்கு முன். மான் குட்டியின் தாய் இறக்கிறது; பரதரின் மரணமும் மான் பிறவியும் வருகிறது. கதை அதிர்ச்சியாகச் சொல்லப்படவில்லை. கருணையை குற்றமாக்காமல், பராமரிப்பு எப்போது பயமும் பற்றும் ஆகிறது என்பதே மையம்.
பரத மகாராஜா ஒருகாலத்தில் அரசன். அரசை விட்டுவிட்டு காட்டில் அமைதியாக ஆன்மிகப் பயிற்சி செய்யச் சென்றார்.
ஒருநாள் ஆற்றங்கரையில் கர்ப்பமான மான் தண்ணீர் குடித்தது. சிங்கத்தின் கர்ஜனை கேட்டதும் பயந்து தாவியது. புதிதாகப் பிறந்த குட்டி நீரில் விழுந்தது; தாய் மறுகரையை அடைந்தாலும் பின்னர் இறந்தது.
பரத மகாராஜா நீரில் சிக்கிய குட்டியைப் பார்த்து காப்பாற்றினார். அதுதான் கதையின் தவறு அல்ல.
குட்டியை ஆசிரமத்துக்கு கொண்டு வந்து உணவளித்து பாதுகாத்தார். வெளியே போகும்போது நாய், நரி, புலி போன்ற ஆபத்துகள் நினைவுக்கு வந்ததால், பலமுறை குட்டியையும் உடன் எடுத்துச் சென்றார்.
மெதுவாக பராமரிப்பு தொடர்ந்து வரும் கவலையாக மாறியது. எங்கே போனது? பாதுகாப்பாக இருக்கிறதா? என்ற எண்ணம் திரும்பத் திரும்ப வந்தது. ஆன்மிகப் பயிற்சி குறைந்து மனம் மானைச் சுற்றிக் கொண்டே இருந்தது.
ஒருநாள் குட்டி காணாமல் போனபோது அவர் பதற்றமாகத் தேடினார்.
வாழ்க்கையின் இறுதியில் மனம் மானிலேயே இருந்தது. பாகவதம் அடுத்த பிறவியில் அவர் மானாகப் பிறந்தார் என்று சொல்கிறது.
ஆனால் நினைவு இருந்தது. மான் உடலிலும் முந்தைய வாழ்க்கையும் பற்றும் அவருக்குப் புரிந்திருந்தது. பழைய புனித இடத்துக்கு அருகே திரும்பி, மீண்டும் அதே பிணைப்பை உருவாக்காமல் கவனமாக இருந்தார்.
கதை கருணை தவறு என்று சொல்லவில்லை. அந்தச் சிறிய மானுக்கு உதவி தேவைப்பட்டது. எச்சரிக்கை பின்னர் வருகிறது—இழந்துவிடுவோமோ என்ற பயம் மனம் முழுவதையும் ஆக்கிரமிக்கும்போது.
மான் குட்டிக்கு பரதரின் பராமரிப்பு தேவைப்பட்டது; பரதரின் முழு மனமும் அதற்கே ஒரே வீட்டாக வேண்டியதில்லை.
உதவி செய்வது போன்ற நல்ல விஷயம் எப்போது மெதுவாக பிரச்சினையாக மாறலாம்?
அவர்கள் பதில் சொல்லாமல் இருந்தால், இதை மட்டும் சொல்லிவிடலாம்: கருணை தவறு அல்ல; பராமரிப்பு மனம் முழுவதையும் பிடித்துக் கொள்ளும்போது தான் கதை எச்சரிக்கிறது.
குழந்தை கேட்டால்: “அப்படியென்றால் மான் குட்டியை காப்பாற்றக்கூடாதா?”
காப்பாற்றவேண்டும். கதை அதைப் பற்றிக் குற்றம் சொல்லவில்லை. பின்னர் அதன் பாதுகாப்பைப் பற்றிய கவலை மற்ற எல்லா எண்ணங்களையும் தள்ள ஆரம்பிப்பதே மாற்றம்.
குழந்தை கேட்டால்: “உண்மையிலேயே அடுத்த பிறவியில் மானா?”
பாகவதம் அப்படியே சொல்கிறது. அந்த மான் பிறவியிலும் முந்தைய வாழ்க்கையின் நினைவு இருந்ததால், பற்றின் விளைவை அவர் புரிந்துகொள்கிறார்.
ஒவ்வொரு இரவும் மதிப்பாய்வு செய்யப்பட்ட தமிழ் கதைகளில் இருந்து வயதுக்கும் நாளுக்கும் ஏற்ற ஒரு கதை தேர்ந்தெடுக்கப்படும்.
இன்றிரவு தமிழ் கதையை வாசிக்க